ﻟﺒﺖ "نه" ﮔﻮﯾﺪ ﻭ ﭘﯿﺪﺍﺳﺖ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ : دلت "آری"

ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺳﺎﻥ ﺩﺷﻤﻨﯽ ، ﯾﻌﻨﯽ ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺩﻭﺳﺘﻢ داری!

.
ﺩﻟﺖ ﻣﯽ ﺁﯾﺪ ﺁﯾﺎ ﺍﺯ ﺯﺑﺎﻧﯽ ﺍﯾﻦ همه ﺷﯿﺮﯾﻦ ؟

ﺗﻮ ﺗﻨﻬﺎ ﺣﺮﻑ ﺗﻠﺨﯽ ﺭﺍ ، ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺮ ﺯﺑﺎﻥ ﺁﺭﯼ ؟
.
ﻧﻤﯽ ﺭﻧﺠﻢ ﺍﮔﺮ ﺑﺎﻭﺭ ﻧﺪﺍﺭﯼ ﻋﺸﻖ ﻧﺎﺑﻢ ﺭﺍ

ﮐﻪ ﻋﺎﺷﻖ ﺍﺯ ﻋﯿﺎﺭ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻋﺼﺮ عیاری
.
ﺗﻮ ﺭﺍ ﭼﻮﻥ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﯾﺖ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺩﻭﺳﺖ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺩﺍﺷﺖ

ﺑﻪ ﺷﺮﻃﯽ ﮐﻪ ﻣﺮﺍ ﺩﺭ ﺁﺭﺯﻭﯼ ﺧﻮﯾﺶ ﻧﮕﺬﺍﺭﯼ
.
ﭼﻪ ﺯﯾﺒﺎ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﺩﻧﯿﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻦ ، ﺍﮔﺮ ﺭﻭﺯﯼ

ﺗﻮ ﺍﺯ ﺁﻧﯽ ﮐﻪ ﻫﺴﺘﯽ ، ﺍﯼ ﻣﻌﻤﺎ! ﭘﺮﺩﻩ ﺑﺮﺩﺍﺭﯼ
.

ﻣﺤﻤﺪﻋﻠﯽ ﺑﻬﻤﻨﯽ

۱۳٩٤/٥/۱۳ساعت ٥:٥٤ ‎ب.ظ توسط Hasmic نظرات ()
تگ ها: