پرنده ای که در این سینه راه پیدا کرد

غم تو بود که در من پناه پیدا کرد

 

دلم اگرچه نجیبانه صبر پیشه گرفت

به خلوت تو سر انجام راه پیدا کرد

 

دلم که کاشف پنهان ترین حقیقت هاست

درون سینه ی سنگ تو آه پیدا کرد

 

نشان عشق و وفا در تو مثل سوزن بود

که در میانه ی انبار کاه پیدا کرد

 

خدا ز شوخی آدم هنوز در عجب است

که در بهشت برین هم گناه پیدا کرد

۱۳۸٩/۱٠/۱ساعت ۱٢:۳٧ ‎ب.ظ توسط Hasmic نظرات ()
تگ ها: